Dolegliwości jelitowe, takie jak zaparcia i biegunki, należą do głównych objawów nietolerancji histaminy. Jest to zrozumiałe, ponieważ w jelitach znajduje się duża liczba komórek tucznych, a enzym rozkładający histaminę powstaje w błonie śluzowej jelit.
Komórki tuczne w jelitach umiejscowione są właśnie w błonie śluzowej - dokładnie tam, gdzie składniki odżywcze z jelita przenikają do wnętrza organizmu. Komórki te pełnią rolę ochronną: zapobiegają przenikaniu bakterii jelitowych do krwiobiegu, jednocześnie współistniejąc z nimi w równowadze. Ta harmonia jest warunkiem zdrowych jelit. Jeśli zostaje zaburzona, mogą pojawić się objawy takie jak: zaparcia, biegunki, wzdęcia, a także towarzyszące im problemy - podatność na infekcje, zmęczenie czy wyczerpanie. Przyczyną mogą być m.in. choroby jelit, stany zapalne błony śluzowej, zespół nieszczelnego jelita, a także brak enzymów i soków trawiennych. Naukowcy odkryli, że w jelitach osób z zespołem jelita drażliwego znajduje się więcej komórek tucznych (mastocytów) niż u osób zdrowych. Coraz częściej podkreśla się też ich udział w powstawaniu choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG). W przypadku tych chorób mastocyty działają jak "iskrownik" - uwalniają substancje, m.in. histaminę, które:
- aktywują nerwy jelitowe - prowadzi to do bólu brzucha, biegunek i nadwrażliwości trzewnej
- zwiększają przepuszczalność jelita - co sprzyja napędzaniu autoimmunologicznej reakcji zapalnej
- nasilają stan zapalny i podtrzymują jego przewlekły charakter - co może prowadzić do obrzęku, krwawień i nasilonego napływu komórek odpornościowych
Odpowiednio dobrana dieta m.in. niskohistaminowa może wpłynąć na znaczną poprawę codziennego samopoczucia. W wielu przypadkach zmniejsza biegunki, łagodzi bóle brzucha, wydłuża okresy bezobjawowe.
ZAPARCIA
Zaparcia mają zwykle charakter przewlekły i stanowią poważne zaburzenie trawienne. Mówi się o nich wtedy, gdy wypróżnienie występuje rzadziej niż 3 razy w tygodniu lub gdy oddanie stolca wymaga dużego wysiłku. Przy zaparciu treść jelitowa traci zbyt dużo wody, przez co stolec twardnieje, staje się suchy i trudny do wydalenia.
Zaparcia mogą wskazywać na proces zapalny w jelitach, dysbiozę (zaburzenia flory bakteryjnej), nieprawidłową dietę, niedoczynność tarczycy lub inne choroby metaboliczne. Także przyjmowanie leków może być ich źródłem. Dodatkowe czynniki sprzyjające to: zbyt mała ilośc płynów, dieta uboga w błonnik, brak ruchu, nadmiar cukru i produktów z białej mąki w codziennej diecie, jedzenie w pośpiechu i niedobór minerałów (np. magnezu).
Sposoby na zaparcia:
- Błonnik - przy dobrze skomponowanej, bogatej w błonnik diecie ani biegunka, ani zaparcia nie powinny występować. Przy zaparciach błonnik należy wprowadzać stopniowo, aby organizm mógł się przyzwyczaić. Doskonale sprawdzają się siemię lniane i łuski babki jajowatej.
- Codzienna lekka aktywność fizyczna
- Masaż brzucha - wykonywany zgodnie z ruchem wskazówek zegara wokół pępka, kilka razy dziennie po 10 minut.
- Śliwki lub sok śliwkowy - pomagają w opróżnieniu jelit (należy wprowadzać ostrożnie z uwzględnieniem własnej granicy tolerancji).
- Picie dużych ilości niegazowanej wody - min. 2 litry dziennie.
- Unikanie stresu - ma on negatywny wpływ na zdrowie jelit.
BIEGUNKA
O biegunce mówimy wtedy, gdy wypróżnienia występują 3 razy dziennie lub częściej, zwykle bezpośrednio po posiłku, a zawartość wody w stolcu jest podwyższona. Jeśli biegunka ustępuje po kilku dniach oznacza to, że mieliśmy do czynienia z biegunką ostrą. Jeśli jednak nawraca w ciągu 4 tygodni i nie ustępuje - jest to biegunka przewlekła, którą należy skonsultować z lekarzem, ponieważ może prowadzić do odwodnienia i utraty minerałów. Obecność krwi w stolcu wymaga natychmiastowej konsultacji lekarskiej.
Podczas biegunki woda nie jest wchłaniana z treści pokarmowej. Calem organizmu jest jak najszybsze usunięcie treści jelitowej - dlatego woda pozostaje w stolcu, a dodatkowo do jelita wydzielane są płyny i sole mineralne, aby przyspieszyć pasaż. W efekcie stolec staje się coraz bardziej płynny, a parcie narasta. Biegunka to często reakcja obronna organizmu, który stara się pozbyć patogenu lub toksyny, zanim dostana się do krwiobiegu. Jest to więc mechanizm obronny, jednak gdy biegunka staje się przewlekła konieczna jest interwencja.
Najczęstszą przyczyną ostrej biegunki są zazwyczaj: infekcje (wirusy, bakterie, pasożyty), zatrucia pokarmowe, skutki uboczne leków, duże ilości produktów z substytutami cukru, stres, lęk, podróże do krajów egzotycznych.
Możliwe przyczyny przewlekłej biegunki to z kolei: zespół jelita drażliwego, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, nietolerancje pokarmowe, zapalenie trzustki, powikłania po operacjach jelit, nadczynność tarczycy, przewlekły stres.
Sposoby na ostrą biegunkę:
- lekkostrawna dieta
- bentonit, zeolit lub ziemia lecznicza - wiążą toksyny i przywracają równowagę mikroflory jelit
- probiotyki - wypierają szkodliwe drobnoustroje
- picie dużych ilości płynów, także bulionów warzywnych lub roztworów soli, aby uzupełnić potas
- lewatywy - oczyszczają jelita i łagodzą podrażnienia
- herbatki ziołowe - z liści jeżyny, dziurawca, rumianku
- po ustąpieniu biegunki - uzupełnienie minerałów (wapń, magnez)
ŁUSKI BABKI JAJOWATEJ (PSYLLIUM) - POMOC PRZY ZAPARCIACH I BIEGUNKACH
Błonnik w postaci łusek babki jajowatej jest niezwykle ważny dla zdrowego trawienia - oczyszcza jelita, wspiera florę jelitową, reguluje perystaltykę i chroni błonę śluzową. Może także pomóc w redukcji wzdęć.
- Przy zaparciach - łuski pęcznieją w jelicie, tworzą żel, który zmiękcza stolec, zwiększa jego objętość i przyspiesza pasaż. Zaleca się 3-6 g proszku dziennie, popijając dużą ilością wody (min.250 ml na każde 2 g). Czasem już 3 kapsułki ekologicznego proszku z łusek babki jajowatej marki HISTAMINIKUS (ok. 2 g) rano na czczo wystarczą, by pobudzić wypróżnienie.
Zalecane spożycie kapsułek HISTAMINIKUS BIO z proszkiem z łusek nasion babki jajowatej przy zaparciach: 2 x dziennie po 3 kapsułki. Na początek można spróbować 1x 3 kapsułki rano na czczo.
- Przy biegunce - łuski wchłaniają toksyny i nadmiar płynów, a także chronią błonę śluzową jelit. Zaleca się 3-6 razy dziennie po 3 g, przyjmując godzinę przed lub 2 godziny po posiłku. Najlepiej przetestować odpowiednią dla siebie dawkę. Sam/a zauważysz, kiedy biegunka zacznie ustępować. Również przy biegunce bardzo ważne jest odpowiednie nawodnienie podczas stosowania łusek babki. Dla wzmocnienia efektu można łączyć je z bentonitem lub zeolitem.
Zalecane spożycie kapsułek HISTAMINIKUS BIO z proszkiem z łusek nasion babki jajowatej przy biegunce: 4-5 x dziennie po 3 kapsułki, najlepiej w połączeniu z bentonitem lub zeolitem.
Przy wyborze łusek babki warto zwrócić uwagę na wysoką jakość produktu, najlepiej ekologiczną. Polecamy zatem kapsułki HISTAMINIKUS BIO - to wysokiej jakości źródło błonnika z łusek indyjskiej babki jajowatej, w certyfikowanej jakości BIO.
JAKA JEST RÓŻNICA MIĘDZY NASIONAMI BABKI JAJOWATEJ, ŁUSKAMI BABKI JAJOWATEJ A PROSZKIEM Z ŁUSEK BABKI JAJOWATEJ?
Nasiona babki jajowatej to całe nasiona. Ich zdolność do pęcznienia jest już całkiem dobra, jednak to w łuskach tych nasion (czyli w łuskach babki jajowatej) znajdują się skuteczne substancje śluzowe. Dlatego łuski są skuteczniejsze niż całe nasiona, choć u osób wrażliwych mogą podrażniać błonę śluzową jelit.
Proszek z łusek babki jajowatej zawiera najwięcej substancji śluzowych, nie podrażnia błony śluzowej jelit i wykazuje najlepsze działanie. Dlatego w naszych kapsułkach HISTAMINIKUS BIO stosujemy wyłącznie proszek z łusek babki jajowatej.
Wszystkie informacje dotyczące metod leczenia, składników odżywczych i witamin oraz ich działania opierają się na tradycyjnej wiedzy, badaniach naukowych, a także opiniach i doświadczeniach terapeutów oraz literaturze. Nasz tekst w żadnym wypadku nie może zastąpić medycznego leczenia prowadzonego przez lekarza poprzez diagnozę i terapię. Nie możemy również składać żadnych obietnic dotyczących efektu leczniczego. Chodzi tu przede wszystkim o przekazanie informacji.
W przypadku poważnych chorób, niewyjaśnionych dolegliwości lub w razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem. Stosowanie wymienionych składników odżywczych lub metod terapeutycznych odbywa się na własne ryzyko. Każdy sam musi zdecydować, co, jak i czy chce przyjmować.
Źródła:
www.zentrum-der-gesundheit.de/ernaehrung/nahrungsergaenzung/pflanzenpulver/flohsamenschalen