TYPY NIETOLERANCJI HISTAMINY - KTÓRY DOTYCZY CIEBIE? - CZĘŚĆ 2

 

TYP HORMONALNY - KOGO DOTYCZY?

Typ hormonalny dotyczy przede wszystkim kobiet od około 38. roku życia, czyli od początku okresu menopauzalnego. Objawy tego typu mogą się wyraźnie nasilić po 40. roku życia. Główną przyczyną jest dominacja estrogenowa przy jednoczesnym względnym niedoborze progesteronu. Są dowody (głównie eksperymentalne i obserwacyjne), że estrogen - szczególnie w postaci estradiolu - powoduje aktywację komórek tucznych. Z jednej strony powoduje uwolnienie histaminy, z drugiej jednak może także osłabiać enzym DAO, odpowiedzialny za jej rozkład w organizmie. Jednocześnie histamina stymuluje jajniki do produkcji większej ilości estrogenu. I tak powstaje błędne koło:

• estrogen może odpowiadać za wyrzut histaminy
• histamina zaś zapewnia zwiększoną produkcję estrogenu

Wraz z wiekiem kobieta produkuje co prawda mniej estrogenu, ale poziom progesteronu spada znacznie szybciej niż poziom estrogenu. Prowadzi to do dominacji estrogenów, a co jest skutkiem zaistniałej sytuacji, to już wiemy.

OBJAWY ZABURZONEJ GOSPODARKI HORMONALNEJ

Typ hormonalny cierpi więc na zaburzenie równowagi hormonalnej (przede wszystkim na dominację estrogenową). Mogą w związku z tym występować zaburzenia funkcjonalne w tarczycy, narządach płciowych oraz nadnerczach. Objawy, które w zaistniałej sytuacji występują, różnią się u poszczególnych kobiet.

• nieregularny cykl, PMS
• niepłodność
• nawracające poronienia
• kołatanie serca, zaburzenia snu, depresja, lęki
• wyczerpanie nadnerczy
• wahania nastroju
• problemy z wagą
• niedoczynność tarczycy
• Hashimoto
• choroba Gravesa - Basedowa
• migreny

WSKAZANE BADANIA LABORATORYJNE

• parametry tarczycy
• ferrytyna w surowicy, witamina A, selen, jod, tyrozyna
• poziom hormonów (progesteron, estradiol, testosteron)
• parametry nadnerczy: DHEAs w surowicy, kortyzol w surowicy

PODEJŚCIE TERAPEUTYCZNE

• w zależności od wyników badań: leczenie tarczycy, leczenie osłabienia nadnerczy, równoważenie hormonów
• wypracowanie metod radzenia sobie ze stresem
• joga, medytacja
• uzupełnienie ewentualnych niedoborów składników odżywczych

WARTO WIEDZIEĆ

🧐 Fazy cyklu a histamina

• najniższy poziom histaminy: wczesna faza folikularna (menstruacja)
• najwyższy poziom histaminy: owulacja
• tuż przed miesiączką: u wielu kobiet drugi “pik” objawów histaminowych (choć nie zawsze jest to wzrost samego poziomu histaminy, raczej większa wrażliwość z powodu braku progesteronu)

😮 Ksenoestrogeny - związki estrogenopodobne w środowisku

• wytwarzane przez przemysł
• wykazują działanie podobne do estrogenu, są niezwykle aktywne i bardzo toksyczne
• obecne w produktach spożywczych w postaci pestycydów, herbicydów, petrochemikaliów i tworzyw sztucznych
• obecne w środkach czystości, odświeżaczach powietrza, kosmetykach, farbach do włosów
• przenikają przez skórę, przedostają się przez układ pokarmowy wraz z pożywieniem i wodą
• odkładają się w organizmie, nie ulegają biodegradacji
• podobnie jak nasze własne estrogeny mogą zwiększać aktywność komórek tucznych i uwalnianie przeciwciał IgE

❌ Wrogami zrównoważonej gospodarki hormonalnej są:

• stymulanty takie jak nikotyna i kofeina
• brak ruchu
• stres
• niektóre leki
• zanieczyszczenie środowiska
• obciążenie metalami ciężkimi
• produkty zawierające hormony (mięso, mleko)
• owoce, warzywa, zboża, do wzrostu których użyto pestycydów
• brak snu
• niedobór składników odżywczych (brak kwasów tłuszczowych Omega 3)

PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI

👉 wybieraj żywność organiczną - właśnie taką znajdziesz w ofercie naszego sklepu

👉sięgaj po produkty, które w naturalny sposób równoważą poziom hormonów (brokuły, kalafior, jarmuż) i je stabilizują (granat, koper włoski, olej kokosowy, ghee, komosa ryżowa, brązowy ryż)

👉preferuj naturalne kosmetyki BIO, które nie zawierają parabenów, silikonów i ftalanów (w składzie należy unikać końcówek: -xynol, -ceteareth, -oleth, -myreth, -laureth i wszelkie inne -eth, PEG, polietylen, glikol polietylenowy, polioksyetylen, lub -oxynol, SLS, SLES)

👉preferuj naturalne dezodoranty, które nie zawierają triklosanów, parabenów i aluminium

👉plastikowe pojemniki do przechowywania zamień na pojemniki szklane, ceramiczne, ze stali nierdzewnej

👉 nie wprowadzaj rewolucji w swoim życiu, wspomniane zmiany wprowadzaj stopniowo, ale z pełną świadomością 👍

TYP STRESOWY

Podczas stresu organizm uwalnia hormon stresu – kortyzol, który aktywuje układ nerwowy do działania. Układ nerwowy pobudza następnie oś podwzgórze–przysadka–nadnercza (HPA) i przełącza ciało w tryb walki lub ucieczki.

W tym trybie zachodzi szereg procesów:

• Organizm przełącza się na tryb oszczędzania energii.
• Zostają zahamowane procesy wzrostu, regeneracji i gojenia.
• Układy odpowiedzialne za trawienie, wchłanianie substancji, detoksykację itp. zostają „wyłączone”, bo ciało musi najpierw „uciec przed niebezpieczeństwem”.
• Komórki przestają przyjmować składniki odżywcze, tlen i minerały oraz przestają oddawać toksyny.

Regeneracja przestaje być możliwa.

W mózgu i ciele uwalniane są neuroprzekaźniki: adrenalina, noradrenalina, dopamina, które utrzymują organizm w stanie alarmowym. Jednocześnie aktywuje się układ odpornościowy, który pobudza komórki tuczne (mastocyty).

Pobudzone komórki tuczne uwalniają histaminę. Ta z kolei:

• utrzymuje organizm w stanie gotowości,
• podnosi puls,
• rozszerza naczynia,
• potęguje wydzielanie adrenaliny.

Im większy stres, tym wyższy poziom histaminy, a wysoki poziom histaminy, to duży stres. I tak wpadamy w błędne koło. Jeśli organizm stale doświadcza tego cyklu stresowo-histaminowego, objawy histaminowe mogą się pojawić, pogorszyć, a nawet rozwinąć nowe.

Gdy „beczka stresu” się przelewa, pęka najsłabsze ogniwo w ciele (np. jelita, serce, skóra, psychika) i dochodzi do choroby. W ten sposób mogą powstawać nietolerancje pokarmowe, takie jak nietolerancja histaminy, alergie i inne choroby.

Typ stresowy cierpi na trwale zwiększone uwalnianie histaminy z komórek tucznych, wywołane przewlekłym stresem.

WPŁYW STRESU NA ORGANIZM

Stres ma wpływ nie tylko na komórki tuczne. Może również m.in.:

• zakwaszać organizm (patrz: typ zaburzeń detoksykacji),
• obciążać wątrobę (patrz: typ zaburzeń detoksykacji),
• zaostrzać astmę (patrz: typ płucny),
• przyczyniać się do powstawania dysbiozy (patrz: typ bakteryjny i enzymatyczny),
• zwiększać zapotrzebowanie na składniki odżywcze (prawie wszystkie inne typy),
• nasilać przewlekłe procesy zapalne (histamina już sama w sobie wywołuje stan zapalny),
• przyczyniać się do niedoboru progesteronu (patrz: typ hormonalny).

Nieleczony typ stresowy może więc przerodzić się w każdy inny typ histaminowy lub dodatkowo się z nim połączyć. Dlatego typ stresowy zawsze powinien być leczony.

OBJAWY

• zaburzenia snu, nocne zgrzytanie zębami,
• wyczerpanie nadnerczy,
• bóle głowy, migreny,
• dolegliwości żołądkowo-jelitowe,
• podatność na infekcje,
• bóle karku i pleców, zawroty głowy, szumy uszne,
• kołatanie serca, duszność, ataki paniki, lęki,
• wahania nastroju, depresja,
• zaburzenia koncentracji, zapominanie,
• nadużywanie substancji psychoaktywnych,
• niedobory mikroskładników.

BADANIA LABORATORYJNE I INNE

• parametry nadnerczy: DHEAs w surowicy, kortyzol w surowicy,
• pomiar zmienności rytmu serca (HRV) lub pomiar oporu skóry – określenie poziomu stresu,
• status witamin i minerałów,
• szczegółowy wywiad u specjalisty ds. stresu lub wypalenia zawodowego,
• kwestionariusz skali stresu Holmesa i Rahe’a - pozwala określić z jakim ciężarem mierzymy się w danym momencie życia. Im więcej stresu gromadzimy, tym większe ryzyko chorób w ciągu dwóch kolejnych lat. Najważniejsze jednak nie są same liczby, lecz świadomość, że wysoki poziom stresu sygnalizuje potrzebę zadbania o organizm — tak, by w porę wzmocnić ciało i psychikę oraz zapobiec rozwojowi chorób.

PROPONOWANE METODY TERAPII

• w zależności od wyników badań – indywidualny plan terapeutyczny,
• rozpoznanie przyczyn stresu (być może są to stare nieświadome wspomnienia, nierozwiązane emocje),
• trening odporności na stres, coaching,
• dieta niskohistaminowa, przeciwzapalna, z przewagą produktów alkalizujących,
• poprawa higieny snu,
• techniki zarządzania stresem, joga, medytacja, techniki oddechowe, ćwiczenia uważności,
• nauka asertywności (stawianie własnych granic) - brak granic prowadzi do wyczerpania i ciągłego stresu,
• uzupełnienie ewentualnych niedoborów, ponieważ stres może powodować braki składników odżywczych (przede wszystkim magnez, cynk, witaminy B6 i B12),
• antyoksydanty
• lekkie, regularne ćwiczenia, wprowadzenie rutyn relaksacyjnych,
• składniki wspomagające wyciszenie: melatonina, passiflora, lawenda, ashwagandha.

PAMIĘTAJMY:

Stres chroniczny, to stres patologiczny - niszczy organizm, który ciągle jest postawiony w “stan alarmu”.

Ale nie sama emocja wywołuje chorobę, lecz nieumiejętność poradzenia sobie z nią, ukrywanie jej lub duszenie jej w sobie.

Na nocne wyciszenie polecamy:

👉 tabletki łagodzące stres (ashwagandha, passiflora, witamina B12) - skomponowane specjalnie dla osób z NH,

👉 herbatki: odprężającą i na dobry wieczór.

TYP PŁUCNY

Nietolerancja histaminy najczęściej kojarzona jest z dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego lub reakcjami skórnymi. Istnieje jednak szczególny wariant - płucny typ NH, w którym dominują objawy oddechowe, mimo że ich pierwotne źródło bardzo często znajduje się ... w jelitach. 

Kluczem do zrozumienia tego typu NH jest oś jelito - płuca, czyli złożona interakcja pomiędzy układem pokarmowym, a drogami oddechowymi. Na pierwszy rzut oka te dwa narządy mają ze sobą niewiele wspólnego, choć w rzeczywistości nieustannie się komunikują i wzajemnie na siebie oddziałują, będąc połączonym poprzez:

• układ odpornościowy,
• krwiobieg,
• metabolity bakteryjne,
• mediatory zapalne, w tym histaminę.

WPŁYW JELIT NA PŁUCA

👉 Jelita to centrum regulacji układu odpornościowego  - to tu znajduje się około 70% wszystkich komórek odpornościowych, które uczą się odróżniać substancje nieszkodliwe od realnych zagrożeń. Jeśli w jelitach jest spokój i równowaga, odporność uczy się "Nie reaguj za mocno, zachowaj spokój". Jeśli jelita znajdują się w stanie przewlekłego stanu zapalnego, układ odpornościowy zostaje przesunięty w stronę nadreaktywności.

"Uczniowie" jelit nie zostają tu na zawsze, ale wraz z krwią krążą po całym organizmie zabierając ze sobą to, czego się nauczyły, by w innych narządach, w tym także w płucach regulować reakcje immunologiczne. Jeśli jelita były w stanie zapalnym - płuca reagują nerwowo, co może skutkować:

• nadwrażliwością oskrzeli,
• skurczem dróg oddechowych,
• nasileniem reakcji alergicznych i astmatycznych.
  

👉 Mikrobiom jelit - gdy w jelitach jest dużo "dobrych" bakterii i dostarczamy wystarczająco dużo błonnika, bakterie produkują specjalne związki ochronne zwane krótkołańcuchowymi kwasami tłuszczowymi (SCFA). Najważniejsze z nich to: maślan, propionian i octan. SCFA działają jak naturalne hamulce zapalenia: uspokajają układ odpornościowy, zmniejszają skłonność do nadmiernych reakcji, pomagają odporności reagować z "rozsądkiem". A co ważne SCFA działają nie tylko w jelitach, ale wraz z krwią docierają także do płuc, gdzie:

• zmniejszają stan zapalny w drogach oddechowych,
• obniżają nadreaktywność oskrzeli,
• zmniejszają ryzyko duszności i skurczu oskrzeli.

Gdy mikrobiom jelit jest zaburzony lub brakuje błonnika, to powstaje mniej SCFA, układ odpornościowy traci swoje "hamulce" przez co łatwiej dochodzi do stanu zapalnego. W takiej sytuacji płuca analogicznie:

• szybciej reagują zapalnie,
• są bardziej wrażliwe na alergeny,
• łatwiej pojawia się kaszel, duszność czy astma.

👉 Dysbioza jelit - z różnych powodów (stres, antybiotyki, dieta uboga w błonnik, choroby, przewlekły stan zapalny) w jelitach spada liczba bakterii ochronnych, a rośnie udział bakterii prozapalnych. Jakie to ma skutki, to już wiemy: bakterie jelitowe produkują znacznie mniej SCFA, a komórki odpornościowe zaczynają reagować szybciej i mocniej - nawet na bodźce, które normalnie byłyby neutralne. Gdy te komórki docierają do płuc, zachowują swój "nadreaktywny" styl reagując przesadnie na kurz, pyłki, zimne powietrze czy wysiłek. Płuca stają się bardziej wrażliwe, a nadreaktywna odporność w płucach prowadzi do:

• przewlekłego stanu zapalnego,
• skurczu oskrzeli,
• nadprodukcji śluzu,
• kaszlu, duszności, uczucia uścisku w klatce piersiowej.

👉 Bariera jelitowa - błona śluzowa jelit działają jak strażnik, pozwalając przechodzić tylko pożytecznym substancjom (pokarm, witaminy, dobre bakterie) i blokując szkodliwe (patogeny, toksyny, niestrawione fragmenty pokarmu). Zła dieta, infekcje, nierozpoznane nietolerancje czy dysbioza mogą osłabić tę barierę, co powoduje, że niebezpieczne substancje mogą przenikać do krwiobiegu. Organizm taki "przeciek" odbiera jako sygnał alarmowy i uruchamia ogólnoustrojową reakcję odpornościową. Jednym z narządów szczególnie wrażliwych na tę aktywację są płuca. Efektem mogą być:

• przewlekłe mikrozapalenie w drogach oddechowych,
• nasilenie objawów astmy,
• większa reaktywność na alergeny wziewne.

ROLA HISTAMINY W OMÓWIONYCH MECHANIZMACH:

• Histamina jako naturalny "sygnał zapalny" potęguję reakcję i tak już nadreaktywnego układu odpornościowego.
• Gdy zaburzony mikrobiom jelit uniemożliwia wystarczającą produkcję SCFA, histamina łatwiej gromadzi się w organizmie i nasila stan zapalny również w płucach.
• Dysbioza jelit może skutkować nieprawidłowym rozkładem histaminy. Nadmiar histaminy wzmaga w płucach stan zapalny i skurcz oskrzeli, a organizm reaguje przesadnie nawet na nieszkodliwe bodźce.
• W przypadku przecieku bariery jelitowej histamina działa jak "dopalacz" - dodatkowo nasilając reakcję odpornościową w płucach i zwiększając ryzyko duszności, kaszlu i astmy.

OBJAWY NH W PRZYPADKU TYPU PŁUCNEGO

• Astma, duszność, uczucie uścisku w klatce piersiowej
• Kołatanie serca, nierówne bicie serca, zawroty głowy
• Suchy, drażniący kaszel
• Katar
• Przewlekły kaszel, odkrztuszanie wydzieliny
• Problemy skórne, takie jak egzema, atopowe zapalenie skóry
• Dolegliwości jelitowe, takie jak wzdęcia, skurcze, zaparcia, biegunki itp.

WSKAZANE BADANIA LABORATORYJNE

• Diagnostyka alergii i nietolerancji pokarmowych
• Profil jelitowy (zespół nieszczelnego jelita, mikrobiom, stany zapalne, grzyby i pasożyty)
• Diagnostyka przerostu bakteryjnego jelita cienkiego (SIBO) oraz jelita drażliwego
• Status witamin i minerałów (B6, B12, D, cynk, miedź)
• Korelacja objawów oddechowych z dietą i stresem

POSTĘPOWANIE TERAPEUTYCZNE

• Dieta bogata w błonnik - wprowadzić stopniowo, jeśli wcześniej nie była stosowana
• Dieta niskohistaminowa, przeciwzapalna i bazalergenowa (bez mleka i glutenu)
• Unikanie używek, takich jak cukier, alkohol, fast food, oraz dodatków do żywności
• Probiotyki (np. nasze bakterie probiotyczne)
• Oczyszczanie i regeneracja jelit
• Lekka, regularna aktywność fizyczna
• Zarządzanie stresem
• Suplementy diety (miedź, cynk, witamina B6, witamina C, D, L-glutamina, kwercetyna, witamina B12, kurkuma )

👉 Wsparcie jelit to wsparcie płuc. Dobrze dobrane bakterie probiotyczne pomagają odbudować mikrobiom i uspokoić układ odpornościowy, a Histabalance Basics wspiera organizm w lepszym radzeniu sobie z nadmiarem histaminy

👉 Produkty dostępne w naszym sklepie jako element pracy u podstaw.

TYP HISTADELICZNY

Wiemy już, że histamina odpowiada w naszym organizmie za wiele objawów o charakterze alergicznym. Jednak histamina może być także przyczyną “problemów psychicznych”, które w rzeczywistości są zaburzeniami biologicznymi, ponieważ zaburzony jest rozkład histaminy. Niestety do dziś lekarze błędnie leczą takich pacjentów, przepisując leki psychotropowe zamiast szukać głębszych, biologicznych przyczyn. Histamina nie jest wyłącznie substancją “alergiczną”, ale jest również ważnym neroprzekaźnikiem, czyli substancją za pomocą której komórki nerwowe komunikują się ze sobą. I właśnie dlatego histamina może mieć wpływ nie tylko na ciało, ale również na emocje, lęk, pobudzenie a nawet ataki paniki.

Typ histadeliczny cierpi z powodu dolegliwości, w których wysoki poziom histaminy oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy.

HISTAMINA JAKO NEUROPRZEKAŹNIK

Nasz mózg stale otrzymuje sygnały ze swojego otoczenia poprzez pięć zmysłów. Aby otrzymane informacje mogły przejść właściwym kanałem i zostać odpowiednio przetworzone nasz mózg potrzebuje czterech złożonych systemów. Jednym z nich jest tzw. układ histaminergiczny. Jest on częścią autonomicznego układu nerwowego i odpowiada za homeostazę (samoregulację), czyli reguluje bodźce, które docierają do mózgu.

Histamina jako neuroprzekaźnik w mózgu bierze udział w wielu procesach regulacyjnych i wpływa m.in. na:

• Sen i czuwanie - jej wysoki poziom może powodować bezsenność i zaburzenia snu.
• Apetyt i uczucie sytości - wysoki poziom histaminy zwiększa apetyt i wpływa na zachowania żywieniowe.
• Pamięć i zdolność uczenia się - histamina wspiera pamięć.
• Motywację i uwagę - histamina odgrywa kluczową rolę w motywacji i systemie nagrody w mózgu.
• Reakcję stresową - stres zwiększa uwalnianie histaminy z komórek tucznych, co może prowadzić do świądu, napięcia i innych objawów.
• Regulację neuroprzekaźników - sama histamina jest ważnym neuroprzekaźnikiem, który wpływa na inne neuroprzekaźniki, takie jak dopamina, serotonina, noradrenalina i acetylocholina. Wszystkie one korzystają z tego samego receptora H3. Histamina ściśle współpracuje również z neuroprzekaźnikami „dobrego nastroju”, takimi jak GABA, dopamina i serotonina. Wysoki poziom stanu zapalnego (który może być wywołany przez histaminę) może hamować produkcję tych neuroprzekaźników. Tym samym histamina może mieć duży wpływ na choroby neuropsychiatryczne, takie jak depresja, schizofrenia, a nawet ADHD.
• Lęki i panikę - gdy w mózgu dochodzi do nadmiernego uwalniania histaminy, wzmacnia ona działanie adrenaliny i noradrenaliny, przez co mózg przechodzi w stan wzmożonej czujności. Ciało zaczyna reagować tak, jakby istniało realne zagrożenie, mimo że obiektywnie nic się nie dzieje. Dodatkowo histamina może być uwalniana przez komórki odpornościowe w mózgu, co sprzyja lokalnemu stanowi zapalnemu i jeszcze bardziej obniża próg reakcji lękowej. W efekcie lęk lub atak paniki mogą pojawić się nagle, „znikąd”, jako wynik biologicznego przeciążenia systemu alarmowego mózgu, a nie świadomej reakcji psychicznej.

 HISTAMINA W MÓZGU - SKĄD SIĘ BIERZE

Udowodniono, że histamina nie jest w stanie przeniknąć przez nienaruszoną barierę krew–mózg. Oznacza to, że niezależnie od tego, ile histaminy produkuje twoje ciało, żadna z niej nie dostaje się do mózgu. Jak więc dochodzi do nadmiaru histaminy w mózgu? Odpowiedź jest prosta: mózg produkuje własną histaminę.

Badania wykazały, że mózg produkuje histaminę zarówno w komórkach tucznych, jak i — przede wszystkim — w podwzgórzu, w tzw. neuronach histaminergicznych. Gdy neurony te zostaną pobudzone, uwalniana jest histamina, która z podwzgórza rozprzestrzenia się do innych obszarów mózgu.

Gdy histamina wiąże się z innymi receptorami w mózgu, wywołuje silny efekt pobudzający, czyli nadmiernie stymuluje określone obszary mózgu. Konsekwencją tego są depresje, lęki oraz inne zaburzenia psychiczne i poznawcze.

RECEPTORY HISTAMINOWE W MÓZGU

Nasz mózg posiada trzy receptory histaminowe, których zaburzenia mogą prowadzić do chorób psychicznych i zaburzeń poznawczych.

• Receptor H1 - pobudza neurony w mózgu, odpowiada za rytm snu i czuwania, aktywuje tryb „walcz lub uciekaj”, prowadzi do uwalniania noradrenaliny, odgrywa rolę w zaburzeniach lękowych i depresji.

Aktywacja tego receptora przez histaminę wyjaśnia, dlaczego zaburzenia snu są częstym objawem nietolerancji histaminy i dlaczego niektóre leki przeciwhistaminowe mają działanie uspokajające, gdy blokują ten receptor.

• Receptor H2 - podobny do receptora H1, również pobudzający, odpowiada głównie za percepcję, pamięć, uczenie się, nagrodę, przyjemność i ból, steruje uzależnieniami i zachowaniami kompulsywnymi.

Leki przeciwhistaminowe blokujące ten receptor mogą zmieniać odczuwanie bólu. Alkohol i narkotyki wpływają na aktywność histaminy w tym receptorze. W międzyczasie stwierdzono również, że choroby takie jak bulimia i anoreksja są powiązane z wpływem histaminy na system nagrody w mózgu.

• Receptor H3 - hamuje wydzielanie histaminy. Odpowiada również za regulację uwalniania innych neuroprzekaźników w mózgu.

Eksperci postrzegają leki stymulujące receptor H3 jako obiecujące rozwiązanie w regulacji wydzielania histaminy w mózgu.

ROZKŁAD HISTAMINY W MÓZGU

Rozkład histaminy w mózgu nie zachodzi przy udziale enzymu DAO, który odpowiada za rozkład histaminy pochodzącej z pożywienia w jelitach. W mózgu za rozkład histaminy odpowiada enzym HNMT. Kiedy w całym organizmie mamy nadmiar histaminy enzym HNMT nie poradzi sobie z jej usunięciem, z tego względu zmiana diety jest najpotężniejszą bronią.

OBJAWY HISTADELII

Objawy, które towarzyszą nadmiarowi histaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, to często:

• lęki, często bez wyraźnej przyczyny i ataki paniki,
• niepokój, pobudzenie,
• natręctwa, nerwice natręctw,
• depresje, obsesja,
• nadmierna wrażliwość emocjonalna,
• problemy z koncentracją,
• brak napędu, zaburzenia snu,
• chaos, częsta utrata wątku,
• ADHD
• migrena, szumy uszne, choroba lokomocyjna

BADANIA LABORATORYJNE

Porozmawiaj z lekarzem lub terapeutą, aby wykonał następującą diagnostykę laboratoryjną:

• Diagnostyka neuroprzekaźników: adrenalina, dopamina, noradrenalina, serotonina, GABA, glutaminian (w moczu),
• Miedź, SAMe lub metionina, mangan, witamina B6, cynk, witamina B12, wapń
• Rozszerzona diagnostyka histaminy: serotonina, GABA, enzym kreatyniny (mocz)
• Opracowanie profilu jelitowego
• Test IgG na produkty spożywcze
• Wykluczenie innych chorób jelit i nietolerancji pokarmowych

PODEJŚCIE TERAPEUTYCZNE

Leczenie powinno być uzgodnione z lekarzem lub terapeutą.

• Leczenie zaburzeń metylacji (jeśli potwierdzone)
• Zmiana diety (niskohistaminowa, przeciwzapalna, naturalna, najlepiej ekologiczna) - nie działa na histaminę w mózgu bezpośrednio, ale zmniejsza bodźce, które zmuszają mózg do jej nadprodukcji.
• Psychoterapia (przy lękach, atakach paniki, obsesjach itp.)
• Zarządzanie stresem
• Suplementy diety: kwercetyna, olej CBD, witamina C (np. nasz Histamin Basics)
• Odbudowa jelit (np. nasze bakterie probiotyczne)
• Wyrównanie niedoborów mikroskładników zgodnie z wynikami badań (witamina B12, miedź, mangan, metionina, cynk, witamina B6, SAMe, wapń)
• zarządzanie stresem, planowanie przerw na odpoczynek
• ruch na świeżym powietrzu

Kwas foliowy należy unikać przy histadelii, ponieważ sprzyja histaminie.

NAJWAŻNIEJSZA MYŚL

👉 Lęk, depresja i ataki paniki nie zawsze zaczynają się w psychice.

👉 Czasem zaczynają się w chemii mózgu, która utrzymuje ciało w stanie

ciągłego alarmu.

👉Histamina jest jednym z „pokręteł”, które mogą ten alarm podkręcać.

Histamina w mózgu = pobudzenie i czujność

Za dużo pobudzenia = napięcie i lęk

Długotrwałe napięcie = panika lub wyczerpanie (depresja)

To proces biologiczny, nie „wina charakteru”

Wszystkie informacje dotyczące metod leczenia, składników odżywczych, witamin oraz ich działania opierają się na tradycyjnej wiedzy, dostępnych badaniach, a także opiniach i doświadczeniach terapeutów oral literaturze fachowej. Niniejszy materiał nie zastępuje diagnozy ani leczenia lekarskiego. Nie możemy również składać żadnych obietnic o działaniu leczniczym. Celem publikacji jest wyłącznie przekazywanie informacji. W przypadku poważnych chorób, niewyjaśnionych objawów lub jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem. Stosowanie składników lub metod terapeutycznych odbywa się na własną odpowiedzialność.